โรงเรียนบ้านหนองหม้อข้าว (ศิริทวีอุปถัมภ์)

หมู่ที่ 5 บ้านบ้านหนองหม้อข้าว ตำบล ป่าหวาย อำเภอ สวนผึ้ง จังหวัด ราชบุรี 70180

Mon - Fri: 9:00 - 17:30

xxx xxx xxx

เขาอยากใช้ชีวิตอย่างคน ปกติ

เขาอยากใช้ชีวิตอย่าง คนปกติ

เขาอยากใช้ชีวิตอย่างคนปกติ

เขาอยากใช้ชีวิตอย่างคน ปี 1962 ยุคที่สงครามเย็นยังไม่สิ้นสุดที่บ้านหลังหนึ่งซึ่งมีงานเลี้ยงอยู่เจ้าของบ้านเขาวิ่งดีศาสตราจารย์สถาบันชื่อดังซึ่งตอนนี้เนี่ยเขาก็ร่ำรวยอย่างมากเพราะได้คิดค้นอะไรบางอย่างได้ก็ไม่บอกเพื่อนบ้านพี่กำลังจะนินทาว่าเขาวิ่งเป็นคนอื่นๆ ซึ่งเขาก็มีเมียที่ชื่อว่าเฮเลนตอนนี้ก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแล้วนะคะหน้าที่งานเลี้ยงกำลังจะสนุกก็มีชายคนหนึ่งมาบอกให้เขาวิ่งเร็วรีบเปิดทีวีที่ประธานาธิบดีกำลังแถลงว่าได้ค้นพบหลักฐานบนเกาะคิวบามีขีปนาวุธของฝ่ายตรงข้ามและเตรียมพร้อมอยู่ซึ่งเข้าเวรเขาก็เป็นคนที่ไม่ชอบเขามีนิดและกินกับเรื่องนี้เป็นอย่างมากครับถึงบอกให้คนในงานเนี่ยรีบกลับบ้านไปสวดมนต์กันคนจริงจังและพระวินัยก็รีบพาเมียไปที่โรงเก็บของที่มีหลุมหลบภัย

ที่เขาแอบทำไว้ตอนไหนก็ไม่รู้นะเขากับเมียก็ลงไปข้างล่างขณะเดียวกันเครื่องบินลำหนึ่งที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่บนหน้าฟ้าของเมืองก็เกิดขัดข้องและนักบินเขื่อนก็ลงมาที่หลุมหลบภัยเรียบร้อยแล้วนะ เมื่อกี้เลยครับพอดีร่วงลงมาที่บ้านเขาวิ่งทั้งตูมซึ่งเข้าเวรที่อยู่ในหลุมหลบภัยก็รับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนและคิดว่าเกิดการทิ้งทีปัญหาวุ่นจริงๆ ด้วยอย่างที่คิดไว้และเครื่องมือที่ติดตั้งไว้ข้างบนไงก็พังจนหมดเขาจึงเปิดระบบรักษาความปลอดภัยซึ่งมันจะทำพิธีที่เขาอยู่เนี่ยถูกปิดตายถึง 35 ปีอย่างนั้นก็ทำหน้าเหวอครับซึ่งหลังจากเกิดเหตุตำรวจก็ได้มาที่บ้านเขานึกว่าสองผัวเมียโดนเครื่องบินทับไปเรียบร้อยแล้วนะกลับมาที่หลุมหลบภัยกับวันแรกใน – ภายในก็บันเทิงเลยนะ

เดี๋ยวก็ท้องแก่ก็บอกว่าเธอกำลังจะคลอดได้ทำคลอดให้เมียกับมือตัวเองแล้วเวลามันก็ผ่านไปหลายเดือนที่นี่แหละดูเหมือนจะพร้อมไปทุกอย่างเลยครับน้ำไฟอุปกรณ์ที่ต้องใช้อาหารครบหมดลูกชายตัวน้อยของเขาที่ชื่อว่าดำก็กำลังเติมใหญ่และทั้งคู่นั้นก็เลี้ยงดูลูกอย่างมีความสุขทุกเวลานะก็ผ่านไป 1 ปี รูปภายในก็กลายเป็นร้านขายเครื่องดื่มกับอาหารไปแล้วนะเวลามันก็ผ่านไปอีก 6 ปีกับอดัมก็เริ่มโตขึ้นซึ่งพ่อแม่จะคอยสอนทุกอย่างให้เขาทั้งต่อยมวยเรียนเต้นหลักฐานที่อีก 4 ปีข้างบนนี้ก็กลายเป็นร้านขายเบียร์แล้วครับแต่เจ้าของร้านคนเดิมนะเพิ่งยุคนี้เนี่ยคนก็นิยมฟังเพลงดิสโก้กับข้างล่างข่าววินจะคอยสอนหนังสือสอนภาษาให้ลูกจนตัวดำเนี่ยพูดได้หลายภาษา

และได้มอบพระบาทหุ้นหลายบริษัทให้กับระดับ Shenzhen ก็บอกว่าตอนนี้เนี่ยมันคงไม่มีค่าอะไรและได้มอบการ์ดเบสบอลที่เขาสะสมเนี่ยให้แกดำอีกซึ่งดำเนินก็สงสัยว่าเบสบอลในคืออะไรอธิบายและเวลาที่ผ่านไปจนถึงปี 1991 ร้านขายเบียร์ในก็ยากอยู่นะครับแต่ตอนนี้นิยมฟังเพลงร็อกกันซะแล้วเวลาไหนก็ได้ผ่านไปเรื่อยๆ พายุเข้าปีที่ 33 พ่อกับแม่ก็ทำการจัดวันเกิดให้เขาจึงพ่อในการอธิบายเรื่องเบสบอลให้ฟัง 10 ปีแล้วนะทำไมพี่ยังไม่เข้าใจเลยนะตอนนี้พ่อดำเป่าเค้กอะเขาก็บอกว่าเขาอธิษฐานขอให้เจอผู้หญิงบ้างซึ่งพ่อของเขาดีก็ได้บอกว่าอีก 2 ปีเนี่ยเราจะได้กลับขึ้นไปข้างบนแล้ววันนั้นก็มาถึงครับ 2 ปีข้างหน้าเมื่อเสียงประตูเปิดออกมาวิ่งกับเมียรีบวิ่งไปดูที่ประตู

และพบว่าเลขที่ยังใช้ได้แต่พ่อเขาวิ่งขึ้นไปข้างบนเนี่ยจะเจอกับเจ้าของร้านบาร์เบียร์นะครับที่ร้านเจ๊งไปแล้วตอนนี้แต่เจ้าของร้านนี้ก็ตกใจเห็นเขาวิ่งใส่ชุดเหลืองโผล่ขึ้นมานึกว่ามนุษย์ต่างดาวอยู่ที่เจ้าทางเอาให้เป็นลมเขาวิ่งก็ได้บอกว่าอย่ายุ่งกับลิฟต์นะแล้วมึงออกไปข้างนอกเนี่ยที่นี่มึงก็เปลี่ยนไปจากเดิมมากครับให้เป็นแหล่งมั่วสุมมีทั้งทุนตัวทั้งแก๊งอันธพาลแถมร้านข้างๆ ก็เป็นร้านหนังสืออย่างว่าลงมาบอกลูกกับเมียครับว่าข้างบนเนี่ยมีแต่พวกจรจัดบ้านป่าเมืองเถื่อนเราไม่ควรกลับขึ้นไปแถมยังแกล้งกูจะให้ไว้เองแต่เมียก็อยากกลับดึกไปไม่ไหวแล้วครับหาของใช้ในก็ใกล้จะหมดแล้วค่าธรรมเนียมถึงขอแม่กาษาขึ้นไปเองแม่เห็นเองนะเนี่ยก็เตรียมตัวให้ลูกชายเลยครับ

บอกถึงสิ่งที่เขาไม่ควรจะทำแล้วก็มอบเงินติดตัวไว้ให้ธนบัตรหุ้นแล้วก็ชาร์จแบตก่อนขึ้นไปด้วยพอขึ้นลิฟต์แต่ก็ไปเจอกับเจ้าของร้านนั่งสวดมนต์อยู่แล้วว่าอย่ายุ่งกับพี่จะยุ่งกับเขาคิดว่าเขาเป็นพระเจ้าและนี่ก็คงเป็นลูกพระเจ้าก็ออกมาสู่โลกภายนอกครั้งแรกรับแล้วก็ตื่นเต้นมากนะเอาแต่มองท้องฟ้าใหญ่เลยอาจจะเจอคนผิวสีเป็นครั้งแรกไปลองนั่งรถเมล์กับกูเยอะจนคนข้างๆ น่ะคิดว่าเป็นคนบ้าคนที่เขาจะมาที่ร้านขายของแล้วก็เอาที่จะหาไหนให้คนขายดูซะยาวเหยียดเลยคนขายก็บอกว่าสั่งเยอะขนาดนี้เนี่ยผมมีบริการส่งถึงบ้านในบันทึกขึ้นได้ว่าบ้านเขาอยู่ไหนเนี่ยกูหลงทางนี่หว่านั่งรถเมล์จนเพลินเลยเขาก็ไม่นั่งรถเมล์ตามหาบ้านครับแต่ก็จนดึกดื่นแล้วก็ไม่เจอสักที

และดำแล้วก็มาเจอกับร้านขายการ์ดเฟสก่อนครับถึงจะนำก๊าซที่พ่อให้ไปขายเอาเงินเจ้าของร้านเห็นการ์ดมันเป็นรุ่นเก่าในก็ตาลุกวาวเลยครับได้เห็นหน้าดำเนี่ยท่าทางจะไม่รู้ราคาจะมาเอาแค่ 500 หวังฟันแต่ว่าลูกจ้างในร้านน้าเกดของเราก็บอกว่าราคา 6000 แล้ว เธอคนนี้เลยขอลาออกก็ไม่ชอบเจ้าของร้านกีตาร์โปร่งก่อนที่จะชวนอาดำเลยไปด้วยกันก็พูดจาเหมือนคนโรคจิตเลยนะครับป่วยวิ่งหนีไปแต่อาจารย์ก็ขอร้องให้เธอเนี่ยไปส่งที่โรงแรมโดยจะให้การ์ดเบสบอลในใบนึงเป็นการตอบแทนคือมันก็มีราคา 140 เหรียญยิ้มแล้วก็ตอบตกลงพอขึ้นรถได้ก็รีบขับรถไปส่งโคตรไวเลยนะครับเพราะถึงโรงแรมอัญชลีมึงไปเลยเสื้อดำแล้วก็ไปเช็คอินด้วยการ์ดเบสบอลครับ

แถมยังได้ซะด้วยนะอยู่ชั้น 18 เปิดหน้าต่างมาถึงก็ตกใจความสูง วันต่อมาจะได้กลับมาหาดำครับโทรให้มาหาข้างล่างไม่รู้สึกผิดที่รับการ์ดเว็บบอร์ดราคาแพงมาแล้วจะรีบกลับไปขอดูออกว่าดำเนี่ยเหมือนจะชอบเธอ เธอจะรีบไปหางานใหม่ทำแล้วจะบอกเธอว่าเขาจะจ้างเองให้เธอช่วยขายการ์ดเวทก่อนและหาซื้อของทะเบียนของใช้ให้เขาจะจ้าง 2 อาทิตย์อาทิตย์ละ 1000 เหรียญก็ตอบตกลงแล้วทั้งสองก็ไม่มาเอารถไปซื้อของกัน